Onderhouds-, samenstellings-, en oorsprongsetikettering

Onderhoudsetiket (care label)
Vaak aangeduid met ‘wasetiket’ (of ‘wash label’) maar het is eigenlijk meer dan wassen… Technische comités van de EU en de ISO hebben onlangs de etikettering gestandaardiseerd in EN-ISO 3758. De symbolen zijn geregistreerd eigendom van Ginetex (International Association for Textile Care Labeling), waarvan momenteel 16 landen lid zijn en de landelijke brancheverenigingen het recht hebben de symbolen uit te geven. Voor meer info zie: http://www.ginetex.net/labelling/

Hoe de onderhoudsvoorschriften te bepalen? Belangrijk is dat er bij monstering (salesmen samples) al een etiket bepaald is. Immers het label bepaalt mede de verkoopbaarheid van een kledingstuk. Vaak wordt van de hoofdstof het voorschrift genomen. Dit blijkt vaak niet helemaal waterdicht…

Samenstellingsetiket (content label/ composition label)
Dit is het ingewikkeldste deel van het etiket. Er is een (in 2011 vernieuwde!) EU voorschrift waarin het allemaal terug te vinden is , maar zelfs met de richtlijn in de hand is het niet makkelijk, zie: EU voorschrift 1007 in de verschillende talen.

Enkele highlights uit deze wetgeving:
Grondstoffen moeten met hun officiële algemene namen aangeduid worden. Er is een lijst van goedgekeurde namen, wettelijk vastgelegd. Wees b.v. voorzichtig met bamboe, want meestal gaat het in werkelijkheid om een viscose en dus geen echte bamboevezel! Zie ook mijn artikel Bamboe misleidend. In de VS en Canada zijn al strenge regels opgesteld en regelgeving de EU wordt er ook steeds alerter op! Er zijn dus ook geen merknamen toegestaan. Dus geen Lycra, maar elastaan. En geen Terlenka, maar polyester, etc. Meer voorbeelden van merknamen: http://www.thetechnicalcenter.com/search/technology-search.cfm

En hoe zit het nu bv. met ‘Nylon’ en ‘Spandex’? Nylon kan en Spandex niet. Je vindt het allemaal terug in EU voorschrift 1007…

Er zijn ook regels voor de percentages van de  samenstelling. Regels voor mengingen, voor 100% of voor ‘zuiver’ en in het bijzonder voor wol. Enkele belangrijke aspecten:
1. Bij mengingen mag 3% verschil voorkomen tussen de stof en het label.
2. Verder 2% tolerantie voor onzuiverheden in de stof, tenzij het om gekaarde materialen gaat, of de onzuiverheden standaard onderdeel van het productieproces is (!).
3. Een vermelding van ‘overige materialen’ (other fibres) is mogelijk tot 10%.

Ook de benoeming van de onderdelen en het bepalen van de percentages is aan regels gebonden. Wat is de hoofdstof, wat is voering, tussenvoering, inzetstukken, accessoire, etc. en hoe ga ik dit omschrijven op het label. In principe vind je dit in de genoemde EU richtlijn. Belangrijk: elk component van een kledingstuk dat meer dan 30% van het gewicht uitmaakt moet apart genoemd worden en de hoofdvoering zelfs als die niet meer dan 30% uitmaakt.

Oorsprong
Ofwel ‘Made in…’ (of “Origin label’) Dit is niet verplicht voor het overgrote deel van de EU. Voorbeelden van landen die er wel nadruk op leggen zijn: VS, Canada, Korea, Australië, Japan. Verder ter info, is er nog een discussie over ‘Made in the EU’, daar is vooral Italië geen groot voorstander van.

Overige regels
In principe moet de tekst in elke relevante EU landstaal schreven zijn (!). Dat geldt ook voor de eventuele extra teksten, zoals ‘wash with similar colours’, of ‘do not soak’. Vandaar dat Nike, Adidas, Zara, H&M en andere multinationals vaak zulke enorme labels hebben… Er zijn enkele praktische regels om het aantal talen wat in de hand te houden, maar wees voorzichtig.

Vanaf 2012 is voor onderdelen van dierlijke origine zoals leder/bont, dons en veren, maar ook knopen van schelpen, botten, etc. verplicht te noemen dat er onderdelen zijn die niet uit textiel bestaan en dierlijk zijn. Ongeacht het aandeel. De volgende tekst is dan verplicht, ook weer in de betreffende landstaal: “Bevat niet uit textiel bestaande delen van dierlijke oorsprong” (“Contains non-textile parts of animal origin”).

Verder is het soms verplicht je adres, BTW nummer (‘VAT number’) of andere importeursgegevens  op het label te zetten. B.v. als je naar Spanje exporteert.

leder icoon klein

 

 

Leder – samenstellingsetiket (leren kleding of onderdelen)     
Wat wel en wat niet te noemen is een verhaal apart! (diersoort, geperst leder, splitleder, gecoat leder, etc.) En helaas niet zo makkelijk terug te vinden in de EU wetgeving… Per land zijn wat aparte regeltjes.

 

Buiten de EU
Exporteren naar landen als de VS, Japan, Israël, etc.? Let op de speciale regels!

Uw bestaande labels eens onder de loep nemen (label check)? Bel (06 443 98 216) of mail Chris Koeleman – Q&A Quality Assistance!

Leave a Reply